De Brusselse dierenasielen zitten momenteel aan hun maximumcapaciteit. Heel wat honden, katten en knaagdieren vinden geen thuis en blijven daarom lang in de asielen zitten, waardoor er ook geen plaats voor nieuwe dieren vrijkomt. Asielen roepen mensen op om een huisdier te adopteren om opnieuw plaats te maken.
Brussel kampt met een overvloed aan achtergelaten huis- en zwerfdieren. “Het is bij ons echt een nachtmerrie, de wachtlijsten zijn lang en we moeten overal plaats proberen te maken,” zegt Stéphanie Challe van kattenasiel Ever’y Cat aan BRUZZ.
Ook dierenasiel Veeweyde kampt met die problemen. “We zitten constant aan onze maximumcapaciteit, zodra een dier het asiel verlaat is het volgende binnen de kortste keren binnen,” zegt Ludivine Nols van Veeweyde.
Wie van zijn huisdier af wil, zal geduldig moeten zijn. De wachttijden zijn lang, er moet eerst geadopteerd worden alvorens er weer plaats vrijkomt. “We zijn altijd volzet, daarbovenop is er altijd een wachttijd van minstens twee weken of meer voor mensen die hun viervoeter kwijt willen,” vertelt Stéphanie Devis van Help Animals in Anderlecht.
Hoewel veel inwoners tijd en plaats maken voor een dier volstaat dat niet om het probleem op te lossen. “We hebben een honderdtal gastgezinnen waar we op kunnen rekenen, maar het aantal zwerfkatten is te groot en onze middelen te klein,” aldus Challe van Ever'y Cat.
Waarom achterlaten?
Volgens het Blauwe Kruis, een dierenwelzijnsorganisatie, is de voornaamste reden om een dier naar het asiel te brengen onvoldoende kennis over de noden van het ras. “Hoewel mensen vaak beweren dat een scheiding of een verhuis de hoofdreden is, lees ik vaak tussen de lijntjes dat dat er niet veel mee te maken heeft,” vertelt Daria Sèlezneff. “Het karakter en behoeftes van het ras moeten gekend zijn, anders heeft het geen zin om een hond in huis te halen. Denk er twee keer over na.”
De coronacrisis zou een lichte impact hebben gehad op de populatie honden, katten en knaagdieren in asielen. Veel mensen besloten om tijdens de lockdown een dier in huis te halen, maar kregen daar spijt van. “Mensen beseffen vaak niet hoeveel tijd er in een huisdier kruipt, ze werken veel en zijn constant bezig, daardoor krijgen ze hun viervoeter nooit opgevoed en komt hij bij ons terecht,” zegt Devis.