Prentenboekenmaker Leo Timmers (52) verovert van achter zijn tekentafel in Jette de internationale kinderboekenwereld. In 2019 werd ‘Aap op straat’ door The New York Times al uitgeroepen tot een van de mooist geïllustreerde kinderboeken van het jaar. Dit jaar is de prestigieuze krant nog meer onder de indruk, en staat ‘Het eiland van Olifant’ te pronken tussen de tien beste kinderboeken van 2022.
![1731 Leo Timmers web](https://wmimages.bruzz.be/styles/1f8c29ed4efcaed916a7e270e4064aaa5d961eac/bulk_image_upload/1605600266/images%201731_02/1731%20Leo_Timmers_web%20%28c%29%20Michiel%20Devijver.jpg?style=W3sianBlZyI6eyJxdWFsaXR5Ijo3MH19LHsicmVzaXplIjp7ImZpdCI6Imluc2lkZSIsIndpZHRoIjoxMjk2LCJoZWlnaHQiOjg2NCwid2l0aG91dEVubGFyZ2VtZW50Ijp0cnVlfX1d&sign=d8a213b34483026aa73e22aed12525e315e41b9b67bcddcf5a431f9e1740873c)
© Michiel Devijver
Leo Timmers in top tien beste kinderboeken van New York Times
Vijfde druk
In België is ‘Het eiland van Olifant’ een van Timmers’ bestverkopende boeken. Na een eerste oplage van 8000 exemplaren, rolt het prentenboek intussen voor de vijfde keer van de persen. Begin dit jaar werd de Engelstalige vertaling te water gelaten in Australië, Nieuw-Zeeland, Amerika, het Verenigd Koninkrijk,... De hele wereld leest Timmers.
“Toen ‘Elephant Island’ verscheen, waren de recensies over de hele lijn meteen fantastisch”, vertelt de auteur. “Maar ik probeer het nog allemaal wat te plaatsen. Als dit je overkomt, moet je heel dankbaar zijn en daarna gewoon weer verder gaan."
Een piepklein eiland met heel veel plaats
‘Het eiland van Olifant’ is een parel van een prentenboek met amper tekst, maar een ijzersterk verhaal. Tijdens een storm op zee komt Olifant vast te zitten op een piepklein eiland dat nauwelijks groot genoeg is om recht te staan. Hij roept om hulp en de andere dieren proberen hem te redden, maar één voor één komen ze zelf vast te zitten.
“Oorspronkelijk is het eiland een plek waar de personages overleven, maar het groeit uit tot een plek waar je wil zijn”, vat de schrijver het verhaal samen. “Eerst wil iedereen er weg omdat er niks te beleven valt, maar hoe meer bewoners erbij komen, hoe fijner en gezelliger het eiland wordt.” Doorheen het verhaal belandt Olifant van de ene penibele situatie in de andere. “Maar hij heeft een heel groot doorzettingsvermogen: hij geeft niet op”, lacht Timmers.
“Voor mij is dit totaal onwezenlijk. Sinds dit bekend is krijg ik zo veel reacties, maar ik kan het zelf nauwelijks geloven. Ik vind het heel raar om naar dat rijtje te kijken en mijn boek daar te zien tussen staan.”
![Leo Timmers: Het eiland van Olifant](https://wmimages.bruzz.be/styles/944158c1b7568d001a6615c44c04f5a89df9e29d/2020-11/thumbnail_elephants-island-07.jpg?style=W3sicmVzaXplIjp7ImZpdCI6Imluc2lkZSIsIndpZHRoIjozNTAsImhlaWdodCI6bnVsbCwid2l0aG91dEVubGFyZ2VtZW50Ijp0cnVlfX0seyJqcGVnIjp7InF1YWxpdHkiOjk1fX1d&sign=f416a7bb5c0eebb4b31f5494dcf41e5d42d433ec770ab64438633c7706ba28c2)
Leo Timmers: Het eiland van Olifant
Een stuntelige, koppige olifant in combinatie met het idee van een eiland dat nooit te klein is, maken volgens Timmers dat het boek zo’n grote weerklank vindt. “Ik denk dat het gevoel van een inclusieve gemeenschap en het bouwen aan een eigen thuis bij veel mensen een snaar geraakt heeft. Maakt niet uit hoe klein het eiland ook is, we maken het gewoon groter. Er is altijd plaats voor iedereen.”
Hoewel zijn fantasie heerlijk op hol slaat terwijl hij de boeken uit zijn pen tovert, staat Timmers met beide voeten op de grond. "Uiteindelijk wil ik vooral communiceren met kinderen", zegt hij. "Ik doe er alles aan om mijn boeken begrijpelijk te maken, zonder dat ze kinderachtig of per se eenvoudig moeten zijn. Volgens mij kan er heel veel complexiteit en diepgang in een boek zitten, dat aan de oppervlakte toch heel goed te begrijpen is."
'Tot het klikt'
Of dit soort erkenning ervoor zal zorgen dat Timmers de lat nòg een paar centimeter hoger de lucht in zal duwen? “Ik vrees dat die lat al torenhoog ligt”, lacht hij. Gemiddeld werkt de auteur een jaar aan een boek: een proces van “zoeken schrappen en eindeloze versies maken”, tot hij het gevoel heeft dat het verhaal en de tekeningen volledig in elkaar klikken. “De reden waarom ik op zo’n lijst beland, is omdat ik die lat bij elk boek hoger en hoger leg. Maar die erkenning zorgt er wel voor dat de buitenwereld meer aanwezig is", vertelt hij.
"Je wordt je meer bewust van het feit dat mensen uitkijken naar je boeken. Plots hebben ze je in het oog en besef je dat er verwachtingen zijn. Mensen vragen nu al ‘wat het volgende gaat zijn’, terwijl ik me nog volop in een soort van ploeterfase bevind en daar nog helemaal niet mee bezig ben. Maar uiteindelijk moet je gewoon je eigen instinct volgen en je eigen pad maken. Ik denk dat ik hier vooral geraakt ben door naar mezelf te luisteren en koppig mijn eigen weg te gaan.”
Lees meer over: Jette , Cultuurnieuws , Expo , Leo Timmers , illustrator , kinderboeken