Dinsdag heeft Manuel Martinez, slachtoffer van de aanslagen in Zaventem op 22 maart 2016, voor de 34ste keer een operatie ondergaan. Vanuit het ziekenhuis getuigt hij over zijn lijdensweg, en de voortdurende strijd met de verzekeringsmaatschappijen: "De Belgische staat heeft ons totaal in de steek gelaten. Enkel slachtoffervereniging Life4Brussels is er voor ons."
![](https://wmimages.bruzz.be/styles/1f8c29ed4efcaed916a7e270e4064aaa5d961eac/2021-01/kopje_manuel_martinez.jpg?style=W3sianBlZyI6eyJxdWFsaXR5Ijo3MH19LHsicmVzaXplIjp7ImZpdCI6Imluc2lkZSIsIndpZHRoIjoxMjk2LCJoZWlnaHQiOjg2NCwid2l0aG91dEVubGFyZ2VtZW50Ijp0cnVlfX1d&sign=8cda71fe779ed9dbe4fae65d8400653a3916e493be37ddea27a89e00f3679e75)
© Life4Brussels
| Manuel Martinez is een slachtoffer van de aanslagen in 2016. Hij onderging al 34 operaties en verwondde zich onlangs bij een val in de badkamer
Bijna vijf jaar na de aanslagen, 34 operaties later: 'Staat heeft ons in de steek gelaten'
Manuel Martinez (43) werkte op 22 maart 2016 in de luchthaven toen de aanslag daar plaatsvond. Intussen leeft hij al bijna vijf jaar van operatie naar operatie, met elke dag, vaak meerdere, medische afspraken. Hij lijdt vreselijke pijn, zegt de belangenvereniging van de slachtoffers Life4Brussels, die al jaren aanklaagt dat de hulp en uitkeringen voor de slachtoffers versnipperd zijn, en die een centraal hulploket eist.
Omdat dat bijna vijf jaar na de aanslagen nog altijd niet het geval is, komt de organisatie met het verhaal van Manuel naar buiten.
Dinsdag onderging hij een 34ste operatie, aan zijn knie, die zwaar geraakt werd door de bomexplosie. "Er zijn nog veel problemen met dat been, maar voorlopig zijn ze erin geslaagd mijn knie te redden en moet hij nog niet geamputeerd worden", zegt hij aan BRUZZ.
Gevallen in de douche
Alsof dat al niet erg genoeg was, maken de verzekeringsmaatschappijen hem het leven moeilijk. Zo weigert zijn verzekeraar al vijf jaar noodzakelijke aanpassingen aan zijn badkamer te betalen.
"Afgelopen september viel ik in de douche, waarbij ik mijn gezicht verwondde, omdat mijn badkamer niet aangepast is aan mijn handicap. Mijn collega van op de luchthaven die het ook overleefde, heeft zijn been moeten laten amputeren. De kosten voor zijn badkamer heeft de verzekeringsmaatschappij na drie jaar uiteindelijk op zich genomen. Maar ik vecht intussen al bijna vijf jaar voor aanpassingen."
Verzekeraar Ethias weigert volgens Life4Brussels de kosten voor de aanpassing van de badkamer op zich te nemen, terwijl de directie-generaal Personen met een Handicap nochtans een positief advies had afgeleverd. Volgens de expert-geneesheer van Ethias, zegt Martinez, zou hij "op een bepaald moment weer wat mobiliteit moeten terughebben, en is het dus niet nodig de badkamer aan te passen".
Martinez en de andere overlevenden van de aanslagen begrijpen niet waarom de overheid hun het leven niet vergemakkelijkt. "De Belgische Staat is ons volledig vergeten, de Staat doet niets, enkel Life4Brussels helpt ons. In Frankrijk daarentegen houdt de overheid zich bezig met de verzekeringsmaatschappijen. " (Lees verder onder de foto's)
Drie zelfmoordpogingen
Bijna vijf jaar al heeft Martinez bijna dagelijks medische consulten, met soms meerdere afspraken per dag, op verschillende locaties, met tussenpauzes thuis, zeker nu tijdens de coronacrisis.
"Ik ga geen drie uur op een stoel in een ziekenhuis doorbrengen, zeker niet nu met de coronacrisis en terwijl alle cafetaria's dicht zijn. Maar de verplaatsingen leveren opnieuw discussies op met mijn verzekeraar, net als de hulp aan huis die ik zou moeten krijgen. Waarom heeft de Belgische staat ons in de handen van de verzekeringsmaatschappijen achtergelaten?"
Drie zelfmoordpogingen heeft Martinez intussen achter de rug. Hij is uitgeput, en denkt vaak dat het voor hem en zijn gezin beter zou zijn geweest als hij deze aanvallen niet had overleefd.
De oud-luchthavenmedewerker is in december opgenomen in een psychiatrisch centrum, en de kans is groot dat hij na zijn ziekenhuisopname naar daar terugkeert. Dat heeft volgens slachtoffervereniging Life4Brussels te maken met de gevolgen van de aanslagen van 22 maart 2016, maar evenzeer met de vergetelheid waarin de slachtoffers zijn verzeild.
"Terrorisme kan ook de vorm aannemen van een staat die slachtoffers in de steek laat. In plaats van te helpen genezen en herstellen, heeft de Belgische staat de continuïteit verzekerd van de aanslagen van bijna vijf jaar geleden, door te aanvaarden dat wij werden mishandeld."
Aanslagen Brussel 2016
Lees meer over: Brussel , Samenleving , Aanslagen Brussel 2016 , Manuel Martinez , aanslagen 22 maart 2016 , aanslagen Brussel , slachtoffers aanslagen , slachtoffers , terreurslachtoffers
Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.