Nicolas Cage heeft zijn beruchte 'Cage Rage' al op véél freaks losgelaten. Maar er kan er altijd eentje bij. Zeker als ze zo eng zijn als het titelpersonage in de zalig onheilige horrorfilm Longlegs.
![](https://wmimages.bruzz.be/styles/1f8c29ed4efcaed916a7e270e4064aaa5d961eac/2024-07/9f1304e0-longlegsstill2-2.jpg?style=W3sianBlZyI6eyJxdWFsaXR5Ijo3MH19LHsicmVzaXplIjp7ImZpdCI6Imluc2lkZSIsIndpZHRoIjoxMjk2LCJoZWlnaHQiOjg2NCwid2l0aG91dEVubGFyZ2VtZW50Ijp0cnVlfX1d&sign=eb8a1151e19e29b117616408a5f18a344c35bfd46fed72db011bda88f4b3bc21)
Nicolas Cage jaagt je in 'Longlegs' de stuipen op het lijf
Longlegs wordt de engste film in jaren genoemd. Helaas. Dat soort overdrijvingen berokkent een gedurfde, onwezenlijke horrorfilm meer kwaad dan goed. De titel en de wetenschap dat Nicolas Cage het titelpersonage, een satanische seriemoordenaar, incarneert, zetten je zo al genoeg op een dwaalspoor. In vol ornaat krijg je Cages lijkbleke, ongekamde engerd met een piepstem pas na een uur te zien. Veel speeltijd krijgt hij niet. Veel speeltijd heeft hij niet nodig om in je nachtmerries op te duiken. Die van deze week of die van volgend trimester. Longlegs blijft nogal lang hangen.
Zoals in The silence of the lambs en Seven, twee klassiekers die regisseur en scenarist Oz Perkins duidelijk inspireerden, wordt de jacht op een seriemoordenaar uiteengezet. Ook Oz Perkins, zoon van Anthony Perkins die douchende vrouwen neerstak in de Hitchcock-klassieker Psycho, gebruikt een begaafde maar onervaren FBI-agente als gids in de duisternis. Ook voor zijn gids wordt de jacht op een ongrijpbare, krankzinnige duivelsgezant persoonlijk.
Lee Harker, met brio vertolkt door Maika Monroe uit It follows, koppelt werkkracht aan intelligentie en een buitengewoon buikgevoel. Daarom wordt er op haar gerekend om een duistere zaak op te helderen. Verjaardagen van meisjes eindigen al jarenlang in bloedbaden. Die hebben alles van een gezinsdrama, alleen wordt er telkens een onontcijferbaar bericht aangetroffen dat door ene Longlegs is ondertekend.
Perkins laat je het kwaad lange tijd niet zien maar voelen. Voor expliciete gruweltaferelen ben je aan het verkeerde adres. Met een doortrapt geluidsontwerp, sluw kleurgebruik, veranderende beeldformaten en sfeerrijke cinematografie creëert hij een onheilspellende sfeer die je niet meer van je krijgt afgeschud. Ja, Cage jaagt je de stuipen op het lijf. Maar tegen dat hij opduikt staat dat lijf al lang krom van occult ongemak en nare ontregeling.
Longlegs is vanaf morgen te zien in de filmzalen
Lees meer over: Film , Longlegs , Nicolas Cage , review